ما جزو دسته خوشبخت ها بوديم و حالا هم هستيم . شما جزو کدام دسته ايد ؟

ميبينم ما كه بچه بوديم جزو دسته خوشبخت ها بوديم ، چونكه برخلاف امروز بزركتر هايمان دم از سياستمداري نميزندند و در راستاي مسئوليت خود بچه را به صفات ارزنده نصيحت ميكردند و در واقع هسته اميد به زندگي و قوت و مقابله در مقابل مشكلات را در روح و جسممان تقويت ميكردند تا امروز كه باز ما جوانان قديم هستيم كه اميدي به آينده داريم و زندگي را براي فرزندان خود شاداب و زنده نگه ميداريم ولي متاسفانه امروز فرزندان ما دائما در مسير تهاجم تير كش هاي غافلانه بزرگتر هستند و اين بزرگتر ميباشندكه نمي دانند بدون ملاحظه هر نق و هر انتقاد و هر اعتراض به زمين و زمان و به جامعه و به شخص و اشخاص  را كه در حضور فرزندان خود ميزنند در واقع آن ها را از زندگي مايوس كرده و به ورطه نابودي سوق ميذهند .واگر خداي ناكرده فرزندشان به سوي سقوط منحرف شد نمي دانند كه خود كرده را تدبير نيست .

بنظر شما اين دسته از پدران و مادران و بطور كلي اين دسته از بزرگتر ها چه بايند بكنند . ؟ آیا کوچکتر ها به صفات ارزنده هادی و رهنمود باشند ؟ آیا با برداشت باری از مشکلاتشان نهال خوشبینی و امید به زندگی و مقاومت در مقابل سختی ها سبب شادابی در زندگیشان شوند ؟ ویا غافل از محیط و فضا و غافل از مسئولیت خود هرچه که درد دل دارند و به زمین و زمان نسبت میدهند و معترضند ( اگر هم همه اش به حق باشد ) بدو توحه به اثر مخربی که بر روح و روان کوچکتر و فرزند خود دارند افاضه کلام کنند ؟آیا ....... ؟

لطفاذ نظر دهيد

www.tabibzadeh.com

/ 0 نظر / 9 بازدید